Урокі жыцця

У няўмелага рукі не баляць. Доўгімі зімовымі вечарамі мама ткала посцілкі, ручнікі дачушкам на пасаг, вышывала, вязала. Кроіла і шыла нам зграбныя сукенкі. Калі заставаліся кавалачкі тканіны, казала: «Ну і прыгожая лялька была б у такім убран ні». Рэзалі і падразалі, шылі і паролі мы, сястрычкі, а ўвечары з гонарам паказвалі сяброўкам лялечныя строі. Прайшоў час, і старэйшая сястра ладныя ўборы з густам шые і маме, і сваім дзецям, і пляменнікам.

«Да выпечкі з любоўю прыступайце, пірагі цяпло рук лю бяць», — зноў жа яе, матулі, парада. Адзіная ў вёсцы да гэтага часу пячэ жытні хлеб, духмяны, наздраваты. Смак яго ведаюць і на дажынках, і на вяселлі, і кожны дзень. Цікавіцца муж: «А ты чаго не паспрабуеш?» Баюся, такі не атрымаецца: у ма мінага адметны смак.

Маміна крэда жыцця: не давай злу волі — каяцца не будзеш. Спрадвеку дабрыня ратуе і лечыць. (139 слоў)

Паводле Н. Дрык.

×
gdz.ru

Официальные ГДЗ России